Στα μισά του 19ου αιώνα ξέσπασε στο χώρο της μουσικής ο ξακουστός ‘Πόλεμος των Ρομαντικών’ με επίκεντρο την Γερμανία. Επρόκειτο για μία σφοδρή και πεισματική αντιπαράθεση διαφορετικών αντιλήψεων για την επικράτηση των παραδοσιακών ή των νέων μουσικών δομών. Οι λεγόμενοι συντηρητικοί εκπροσωπούνταν κυρίως από τον Μπραμς, την Κλάρα Σούμαν και το Ωδείο της Λειψίας που ίδρυσε ο Μέντελσον. Οι λεγόμενοι προοδευτικοί της «Νέας Γερμανικής Σχολής» εκπροσωπούνταν κυρίως από τον Λιστ και τον Βάγκνερ. Οι συνθέτες και των δύο αντιλήψεων είχαν τον Μπετόβεν ως πνευματικό και καλλιτεχνικό πρότυπο με διαφορετική όμως οπτική: οι συντηρητικοί τον θεωρούσαν κορυφή ανυπέρβλητη, οι προοδευτικοί νέα αφετηρία. Ο πόλεμος αυτός δεν ανέδειξε νικητές ή ηττημένους. Άλλωστε οι συνθέτες θαύμαζαν ανοιχτά τους υποτιθέμενους αντιπάλους τους. Αυτή η άμιλλα όμως ανέπτυξε στο μέγιστο τη δημιουργικότητά τους και οδήγησε τη μουσική στα μέχρι τότε γνωστά της όρια, που έσπασαν αργότερα οι εξπρεσιονιστές συνθέτες. Η σημερινή συναυλία αποδεικνύει ότι οι μόνοι κερδισμένοι από αυτή τη διαμάχη βγήκαν οι ανά τους αιώνες μουσικόφιλοι.

Πρόγραμμα:
Ρίχαρντ Βάγκνερ: Εισαγωγή από την όπερα 'Οι Αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης'
Ρίχαρντ Βάγκνερ: Wesendonck Lieder, WWV 91
Γιοχάνες Μπραμς: Συμφωνία αρ.4 σε μι ελάσσονα, έργο 98