Χριστουγεννιάτικη συναυλία μπαρόκ

Η ΚΟΘ online τις Κυριακές του Δεκέμβρη
Διαδικτυακή μετάδοση από το Κανάλι της ΚΟΘ στο Youtube και τη Σελίδα της ΚΟΘ στο Facebook


Διεύθυνση ορχήστρας/Τσέμπαλο: Μάρκελλος Χρυσικόπουλος
Βιολοντσέλο: Δήμος Γκουνταρούλης
Μέτζο σοπράνο: Θεοδώρα Μπάκα

Πρόγραμμα
Αντόνιο Βιβάλντι: Concerto per la Solennita di S. Lorenzo, RV 562 (σόλο βιολί: Σίμος Παπάνας)
Αντόνιο Βιβάλντι: Κοντσέρτο για βιολοντσέλο obbligato, RV 409 (σόλο φαγκότο: Γιώργος Πολίτης)
Αντόνιο Βιβάλντι: Άρια ‘Non Ita’ από ‘Ιουδήθ Θριαμβεύουσα’
Αντόνιο Βιβάλντι: Άρια “Cum Dederit” από ‘Nisi Dominus’ σε σολ ελάσσονα, RV 608
Αντόνιο Βιβάλντι: Κοντσέρτο για βιολοντσέλο, RV 419
Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ: Άρια για βιολοντσέλο obbligato “Son Qual Stanco" από ‘Αριάδνη στην Κρήτη’

Ο Αλεσάντρο Σκαρλάτι υπήρξε ένας πολυγραφότατος συνθέτης, κυρίως στο χώρο της όπερας, με τη γραφή του να χαρακτηρίζεται από πλήθος ιδεών, εκφραστικό πλούτο και συναισθηματικό βάθος. Το ύφος του είναι χαρακτηριστικό της Ναπολιτάνικης Σχολής, ενώ οι συνθέσεις του μπορούν να χαρακτηριστούν ως γέφυρα που ενώνει τη φωνητική μουσική του πρώιμου μπαρόκ με την κλασική σχολή του 18ου αιώνα. Η άρια ‘Nacque, col Gran Messia’ περιλαμβάνεται στο θρησκευτικό έργο ‘Cantata pastorale’ και χαρακτηρίζεται από ζεστασιά, μελωδικό πλούτο και αρμονική εφευρετικότητα.

Ο Βενετσιάνος Αντόνιο Βιβάλντι είναι αναμφισβήτητα ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες όλων των εποχών, με μία πλούσια και καινοτόμο εργογραφία, που ενέπνευσε πλήθος μεταγενέστερων δημιουργών. Ήταν ο πρώτος που καθιέρωσε στο σολιστικό κοντσέρτο την τριμερή του μορφή, ενώ εξέλιξε τις αντιπαραθέσεις των τούτι με τα σόλι, προσδίδοντας στα μέρη του σολίστα μία πρωτόγνωρη εκφραστική δύναμη και ένα λυρισμό που μόνο στις άριες της όπερας συναντούσε κανείς ως τότε.

Ο Δήμος Γκουνταρούλης ερμηνεύει το ‘Κοντσέρτο για βιολοντσέλο obbligato, RV 409’ και το ‘Κοντσέρτο για βιολοντσέλο, RV 419, ενώ η μεσόφωνος Θεοδώρα Μπάκα ερμηνεύει γνωστές άριες του σπουδαίου δημιουργού. Το ‘Concerto per la Solennita di S. Lorenzo, RV 562’, που ολοκληρώνει την παρέλαση συνθέσεων του Βιβάλντι, αποτελεί ένα ταξίδι από το Φως στο Σκοτάδι και πίσω, με έναν τρόπο μοναδικό, όπως μόνο ο ‘Κόκκινος Παπάς’ μπορεί να πράξει με τη μουσική του. Ο Χαίντελ είναι η τελευταία μεγάλη μορφή της εποχής μπαρόκ, μαζί με τον Μπαχ. Οι συνθέσεις του συγκεντρώνουν όλα τα διαφορετικά ύφη της εποχής του. Η υπέροχη άρια από τη μυθολογική όπερα ‘Η Αριάδνη στην Κρήτη’ ακούγεται στην 2η πράξη και προβάλλει διάφορες απαιτήσεις, τόσο από το τσέλο, όσο και από τη φωνή

Διεύθυνση ορχήστρας/τσέμπαλο: Μάρκελλος Χρυσικόπουλος
Βιολοντσέλο: Δήμος Γκουνταρούλης
Μέτζο: Θεοδώρα Μπάκα
Διεύθυνση Ορχήστρας: Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης

Baroque_01.jpg
Baroque_02.jpg
Baroque_03.jpg
Baroque_04.jpg
Baroque_05.jpg
Baroque_06.jpg
Baroque_07.jpg
Baroque_08.jpg
Baroque_09.jpg
Baroque_10.jpg
Baroque_11.jpg
Baroque_12.jpg

CityMag_Χριστουγεννιάτικη συναυλία μπαρόκ από την ΚΟΘ

Ελεύθερη Ώρα_Χριστουγεννιάτικη συναυλία μπαρόκ της ΚΟΘ

Εστία_Η Χριστουγεννιάτικη συναυλία της ΚΟΘ

Εφημερίδα των Συντακτών_Μουσικά Χριστούγεννα στον ελληνικό κυβερνοχώρο

Κάπα_Διαφήμιση ΚΟΘ

Τύπος Θεσσαλονίκης_Η ΚΟΘ online τις Κυριακές του Δεκέμβρη

Καθημερινή_Χριστουγεννιάτικο μπαρόκ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη


tsso image
Κυριακάτικα Πρωινά της Κ.Ο.Θ. - Σούμπερτ & Αρένσκι
24/01/2021
12:00
Πρόγραμμα:
Φράντς Σούμπερτ (1797-1828): Νοτούρνο σε μι ύφεση μείζονα, έργο 148 (D.897)
Άντον Αρένσκι (1861-1906): Πιάνο τρίο σε ρε ελάσσονα, έργο 32

Το ‘Νοτούρνο’ του Σούμπερτ, γραμμένο το φθινόπωρο του 1827, είναι ένα συγκλονιστικό κομμάτι για τρίο πιάνου, που εξελίσσεται σε τέσσερα μέρη, με αργό ρυθμό, αποπνέοντας τραγικότητα. Η κύρια μελωδία του παραπέμπει στο πρώτο μέρος της ‘Ημιτελούς Συμφωνίας’ του συνθέτη, ενώ το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των τριών φθόγγων θυμίζει εμβατήριο, προσδίδοντας μία αντίθεση πολεμικού χαρακτήρα σε αυτή την ελεγεία. Το δεύτερο μελωδικό του θέμα κινείται σε πιο πνευματικά μονοπάτια σβήνοντας μυστηριωδώς στο τέλος και αφήνοντας έτσι μία αίσθηση αιώρησης. Το κομμάτι έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
 
Ο Ρώσος συνθέτης, μαέστρος και πιανίστας Άντον Αρένσκι υπήρξε ένας σπουδαίος δάσκαλος πιάνου με μαθητές, μεταξύ άλλων, τους Ραχμάνινοφ και Σκριάμπιν. Συνθετικά δεν κατάφερε να αναπτύξει ένα ξεχωριστό προσωπικό στυλ, ενώ επηρεάστηκε έντονα από τον καλό του φίλο Τσαϊκόφσκι. Το ‘Πιάνο τρίο σε ρε ελάσσονα, έργο 32’ είναι το αποτέλεσμα της βαθιάς εντύπωσης που έκανε στο συνθέτη το ‘Πιάνο τρίο σε λα ελάσσονα, έργο 50’, που ο Τσαϊκόφσκι έγραψε στη μνήμη του Νικολάι Ρουμπινστάιν, εγκαινιάζοντας στη Ρωσία μία σειρά συνθέσεων ελεγειακού χαρακτήρα στη μνήμη καλλιτεχνών που έφυγαν από τη ζωή. Ο Αρένσκι έγραψε αυτό το τρίο για πιάνο στη μνήμη του βιολοντσελίστα φίλου του Καρλ Ντάβιντοφ και αυτός είναι ο λόγος που το τσέλο κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο. Την αρχική μελαγχολία διακόπτει ένα υπέροχο βαλς για να καταλήξουμε σε ένα σπαρακτικό θρήνο στο φινάλε, όπου ο συνθέτης προσθέτει λίγες δροσιές αναπόλησης, πριν παραδοθεί οριστικά στο τελικό βλοσυρό συμπέρασμα.

Live streaming
Από το κανάλι της
ΚΟΘ στο Youtube & τη Σελίδα της ΚΟΘ στο facebook
tsso image
Η 4η Συμφωνία του Μάλερ
31/01/2021
19:00
Πρόγραμμα:
Γκούσταβ Μάλερ (1860-1911): Συμφωνία αρ. 4 σε σολ μείζονα (μετ. Κλάους Σιμόν)

Η μουσική γραφή του Μάλερ χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστη συναισθηματική ένταση και βαθιές μεταφυσικές αγωνίες. Η 4η συμφωνία του δεν είναι τελείως απαλλαγμένη από τα ‘βάρη’ αυτά, όμως λογίζεται ως η πλέον προσιτή συμφωνία του και γι’ αυτό το λόγο ίσως η δημοφιλέστερη στο ευρύ κοινό. Έκανε πρεμιέρα το 1901 στο Μόναχο. Η δημοφιλία της δεν οφείλεται φυσικά στη μικρότερη διάρκειά της από όλες τις προηγούμενες του Μάλερ. Ο συνθέτης, εδώ, επικεντρώνει πολύ περισσότερο στο μελωδικό πλούτο και όχι στην επίμονη αναζήτηση απαντήσεων για τη μετά θάνατο ζωή ή στην εκδήλωση μύχιων φόβων, ενώ εκπλήσσει με το, αν μη τι άλλο, ασυνήθιστο φινάλε της, που περιγράφει τον ουρανό μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Το φινάλε αυτό το είχε γράψει αρχικά για τη 3η συμφωνία του, όμως μάλλον ένιωσε ότι είχε και άλλα ζητήματα να θέσει πριν δώσει μία οριστική απάντηση. Έτσι αφού πρώτα θέτει στα τρία πρώτα μέρη της συμφωνίας της 4ης Συμφωνίας μερικά ακόμη υπαρξιακά ζητήματα, καταλήγει τελικά στη διαπίστωση πως η απάντηση σε όλα αυτά βρίσκεται στην καθαρότητα της οπτικής ενός παιδιού, που δεν είναι καθόλου αθώο ή ανήξερο, αλλά έχει βαθιά επίγνωση της αλήθειας. Είναι η τελευταία συμφωνία στην οποία ο Μάλερ ενσωματώνει μελωδίες από δικά του ορχηστρικά τραγούδια πάνω στα λαϊκά παραδοσιακά ποιήματα της συλλογής 'Das Knaben Wunderhorn', που διασώθηκαν προφορικά στο πέρασμα των αιώνων και δημοσιεύθηκαν το 1805, αποτελώντας έκτοτε μία εξιδανικευμένη κορωνίδα της λαογραφίας του ρομαντικού εθνικισμού σε όλο το γερμανόφωνο κόσμο, με τις ευλογίες του ίδιου του Γκαίτε. Αυτός ήταν ο λόγος που και άλλοι μεγάλοι συνθέτες ασχολήθηκαν εκτενώς με αυτά τα ποιήματα.

To 2007 o Klaus Simon μετέγραψε το έργο για την ορχήστρα μουσικής δωματίου Holst Sinfonietta, η οποία το παρουσίασε μαζί με έργα Σαίνμπεργκ και Βέμπερν. Μετά τη συναυλία έκανε κάποιες τροποποιήσεις, βάσει των όσων άκουσε εκεί. Γενικότερα προσπάθησε να ακολουθήσει το πνεύμα της Κοινωνίας Ιδιωτικών Μουσικών Εκτελέσεων (Verein für musikalische Privataufführungen), που είχε ιδρύσει ο Σαίνμπεργκ με σκοπό να γίνονται κατανοητές από το κοινό οι εκτελέσεις των νέων έργων. Σκοπός του Simon ήταν να δώσει με αυτή τη μεταγραφή την ευκαιρία σε σύνολα μουσικής δωματίου να παρουσιάσουν αυτή την διάσημη συμφωνία, που συγγενεύει με τη μουσική δωματίου του συνθέτη περισσότερο από κάθε άλλο έργο του Μάλερ.


Διαδικτυακή μετάδοση
Από το κανάλι της
ΚΟΘ στο Youtube & τη Σελίδα της ΚΟΘ στο facebook