Χριστουγεννιάτικη συναυλία μπαρόκ

Η ΚΟΘ online τις Κυριακές του Δεκέμβρη
Διαδικτυακή μετάδοση από το Κανάλι της ΚΟΘ στο Youtube και τη Σελίδα της ΚΟΘ στο Facebook


Διεύθυνση ορχήστρας/Τσέμπαλο: Μάρκελλος Χρυσικόπουλος
Βιολοντσέλο: Δήμος Γκουνταρούλης
Μέτζο σοπράνο: Θεοδώρα Μπάκα

Πρόγραμμα
Αντόνιο Βιβάλντι: Concerto per la Solennita di S. Lorenzo, RV 562 (σόλο βιολί: Σίμος Παπάνας)
Αντόνιο Βιβάλντι: Κοντσέρτο για βιολοντσέλο obbligato, RV 409 (σόλο φαγκότο: Γιώργος Πολίτης)
Αντόνιο Βιβάλντι: Άρια ‘Non Ita’ από ‘Ιουδήθ Θριαμβεύουσα’
Αντόνιο Βιβάλντι: Άρια “Cum Dederit” από ‘Nisi Dominus’ σε σολ ελάσσονα, RV 608
Αντόνιο Βιβάλντι: Κοντσέρτο για βιολοντσέλο, RV 419
Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ: Άρια για βιολοντσέλο obbligato “Son Qual Stanco" από ‘Αριάδνη στην Κρήτη’

Ο Αλεσάντρο Σκαρλάτι υπήρξε ένας πολυγραφότατος συνθέτης, κυρίως στο χώρο της όπερας, με τη γραφή του να χαρακτηρίζεται από πλήθος ιδεών, εκφραστικό πλούτο και συναισθηματικό βάθος. Το ύφος του είναι χαρακτηριστικό της Ναπολιτάνικης Σχολής, ενώ οι συνθέσεις του μπορούν να χαρακτηριστούν ως γέφυρα που ενώνει τη φωνητική μουσική του πρώιμου μπαρόκ με την κλασική σχολή του 18ου αιώνα. Η άρια ‘Nacque, col Gran Messia’ περιλαμβάνεται στο θρησκευτικό έργο ‘Cantata pastorale’ και χαρακτηρίζεται από ζεστασιά, μελωδικό πλούτο και αρμονική εφευρετικότητα.

Ο Βενετσιάνος Αντόνιο Βιβάλντι είναι αναμφισβήτητα ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες όλων των εποχών, με μία πλούσια και καινοτόμο εργογραφία, που ενέπνευσε πλήθος μεταγενέστερων δημιουργών. Ήταν ο πρώτος που καθιέρωσε στο σολιστικό κοντσέρτο την τριμερή του μορφή, ενώ εξέλιξε τις αντιπαραθέσεις των τούτι με τα σόλι, προσδίδοντας στα μέρη του σολίστα μία πρωτόγνωρη εκφραστική δύναμη και ένα λυρισμό που μόνο στις άριες της όπερας συναντούσε κανείς ως τότε.

Ο Δήμος Γκουνταρούλης ερμηνεύει το ‘Κοντσέρτο για βιολοντσέλο obbligato, RV 409’ και το ‘Κοντσέρτο για βιολοντσέλο, RV 419, ενώ η μεσόφωνος Θεοδώρα Μπάκα ερμηνεύει γνωστές άριες του σπουδαίου δημιουργού. Το ‘Concerto per la Solennita di S. Lorenzo, RV 562’, που ολοκληρώνει την παρέλαση συνθέσεων του Βιβάλντι, αποτελεί ένα ταξίδι από το Φως στο Σκοτάδι και πίσω, με έναν τρόπο μοναδικό, όπως μόνο ο ‘Κόκκινος Παπάς’ μπορεί να πράξει με τη μουσική του. Ο Χαίντελ είναι η τελευταία μεγάλη μορφή της εποχής μπαρόκ, μαζί με τον Μπαχ. Οι συνθέσεις του συγκεντρώνουν όλα τα διαφορετικά ύφη της εποχής του. Η υπέροχη άρια από τη μυθολογική όπερα ‘Η Αριάδνη στην Κρήτη’ ακούγεται στην 2η πράξη και προβάλλει διάφορες απαιτήσεις, τόσο από το τσέλο, όσο και από τη φωνή

Διεύθυνση ορχήστρας/τσέμπαλο: Μάρκελλος Χρυσικόπουλος
Βιολοντσέλο: Δήμος Γκουνταρούλης
Μέτζο: Θεοδώρα Μπάκα
Διεύθυνση Ορχήστρας: Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης

Baroque_01.jpg
Baroque_02.jpg
Baroque_03.jpg
Baroque_04.jpg
Baroque_05.jpg
Baroque_06.jpg
Baroque_07.jpg
Baroque_08.jpg
Baroque_09.jpg
Baroque_10.jpg
Baroque_11.jpg
Baroque_12.jpg

CityMag_Χριστουγεννιάτικη συναυλία μπαρόκ από την ΚΟΘ

Ελεύθερη Ώρα_Χριστουγεννιάτικη συναυλία μπαρόκ της ΚΟΘ

Εστία_Η Χριστουγεννιάτικη συναυλία της ΚΟΘ

Εφημερίδα των Συντακτών_Μουσικά Χριστούγεννα στον ελληνικό κυβερνοχώρο

Κάπα_Διαφήμιση ΚΟΘ

Τύπος Θεσσαλονίκης_Η ΚΟΘ online τις Κυριακές του Δεκέμβρη

Καθημερινή_Χριστουγεννιάτικο μπαρόκ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη


tsso image
Επετειακή συναυλία 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση
25/03/2021
Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης τιμούν την επέτειο 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση με μία πανηγυρική συναυλία.
Οι σπουδαίοι Έλληνες συνθέτες Διονύσιος Λαυράγκας και Μανώλης Καλομοίρης ενσωματώνουν στοιχεία της δημοτικής μουσικής μας παράδοσης στα έργα τους. Το 'Πρελούδιο και Φούγκα πάνω σε δύο ελληνικά θέματα' του πρώτου δίνει το θριαμβικό τόνο της εξέγερσης των Ελλήνων, ενώ η 'Καταστροφή των Ψαρών' του δεύτερου θρηνεί για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές του Αγώνα.
Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν, ένα ρηξικέλευθο έργο εμποτισμένο με τα ιδανικά του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, που υπήρξε η φλόγα με την οποία άναψε πνευματικά το φυτίλι της Ελληνικής Επανάστασης.


Πρόγραμμα:
Διονύσιος Λαυράγκας: Πρελούδιο και Φούγκα πάνω σε δύο ελληνικά θέματα
Μανώλης Καλομοίρης: Η καταστροφή των Ψαρών
Λούντβιχ βαν Μπετόβεν: Συμφωνία αρ. 3 σε μι ύφεση μείζονα, έργο 55 ('Ηρωική')

Συμπαραγωγή ΚΟΘ-ΟΜΜΘ

Τηλεοπτική μετάδοση
tsso image
Ρίχαρντ Στράους για πνευστά
18/04/2021
Συναυλία στη μνήμη του Ηλία Μακοβέι

Richard Strauss (1860-1911), Σουίτα σε σι ύφεση μείζονα, έργο 4                                 
  1. Praeludium   ii. Romanze   iii. Gavotte   iv. Introduction und Fuge
Η ‘Σουίτα για πνευστά’ γράφτηκε από τον Ρίχαρντ Στράους το 1884, τρία χρόνια μετά την περίφημη ‘Σερενάτα για 13 πνευστά’ και αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα έργα του μεγάλου Γερμανού συνθέτη. Ο μικρότερος αριθμός opus της Σουίτας αφορά στο ότι η Σερενάτα έμεινε για χρόνια αδημοσίευτη. Το έργο αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην μετέπειτα εξέλιξη της καριέρας του Στράους, όχι τόσο σε συνθετικό επίπεδο, όσο σε ό,τι αφορά την εξίσου εντυπωσιακή καριέρα του ως μαέστρου, που άρχισε ακριβώς με αυτό το έργο και μάλιστα σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες.
Η ‘Σερενάτα για πνευστά’ είχε συντελέσει στο να αναπτύξει ο νεαρός και άγνωστος ακόμη Στράους μία πολύτιμη για την ανάδειξή του σχέση με τον κορυφαίο μαέστρο της εποχής Χανς φον Μπίλοβ. Ο φον Μπίλοφ είχε εντυπωσιαστεί από αυτήν και την είχε ενσωματώσει για μία διετία στο πρόγραμμα των συναυλιών του. Στο τέλος αυτής της περιόδου ο φον Μπίλοφ ένιωσε πως ήταν ο καιρός να εισάγει στο πρόγραμμα ένα καινούριο έργο για πνευστά, ενόψει και της χειμερινής του περιοδείας με την Ορχήστρα Meiningen. Έτσι ανέθεσε στο νεαρό συνθέτη αυτό το εγχείρημα, επιθυμώντας αυτή τη φορά όχι αναφορές στον κλασικισμό, αλλά στο μπαρόκ. Η επιθυμία αυτή όμως άργησε να μεταβιβαστεί στον Στράους, που είχε αρχίσει άμεσα να συνθέτει και είχε ήδη ολοκληρώσει τα δύο πρώτα μέρη. Έτσι ενσωμάτωσε τις μπαρόκ επιρροές στα δύο τελευταία μέρη του έργου, που .
Όταν ολοκληρώθηκε η σύνθεση, ο φον Μπίλοφ επεφύλαξε μία έκπληξη στο δημιουργό της, αφού τον ανέβασε απροειδοποίητα στο πόντιουμ για να διευθύνει την πρεμιέρα της στο Μόναχο, χωρίς να του δώσει τη δυνατότητα να κάνει έστω και μία πρόβα με την ορχήστρα! Αν σκεφτούμε πως το Μόναχο ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του Στράους, γίνεται κατανοητό το μέγεθος της πίεσης που δέχτηκε ο νεαρός συνθέτης. Η επιτυχία της συναυλίας πάντως συνετέλεσε στο να προσφέρει ο φον Μπίλοφ στον Στράους μία μόνιμη θέση βοηθού του και να ξεκινήσει μία υπέρλαμπρη καριέρα μαέστρου.
Η Σουίτα ακολουθεί την ενορχήστρωση της σερενάτας με τα 13 πνευστά, ενώ διατηρεί σε γενικές γραμμές και το στυλ της, αν και πρόκειται για ένα πιο ώριμο έργο και ιδιαίτερα πολύπλοκο έργο σε σχέση με την προϋπάρχουσα Σερενάτα. Τα δύο πρώτα μέρη είναι γραμμένα σε μορφή σονάτας, σε πιο συντομευμένη εκδοχή και χωρίς πολλές εκτεταμένες εξελίξεις. Το λυρικό δεύτερο μέρος καταλήγει σε μία παθιασμένη κόντα. Εδώ αλλάζουν τα δεδομένα  λόγω της προαναφερθείσας αργοπορημένης ενημέρωσης του Στράους για την επιθυμία του φον Μπίλοφ σχετικά με τις παραπομπές στο μπαρόκ και έτσι ακολουθεί ο παραδοσιακός Γαλλικός χορός Γκαβότα, ή μάλλον μία πολύ πιο γρήγορη και σπιρτόζικη εκδοχή του. Το φινάλε επαναφέρει τα αρχικά μελωδικά θέματα του Praeludium και τα μεταμορφώνει για να καταλήξουμε σε μία συναρπαστική φούγκα.
Στο σύνολό της η σουίτα είναι ένα ρομαντικό έργο με σπάνιο εκφραστικό πλούτο και ενδιαφέροντες συνδυασμούς οργάνων, που δημιουργούν ποικίλα συναισθήματα και καθηλώνουν τον ακροατή.

 
Richard Strauss (1864-1949): Σερενάτα για 13 πνευστά σε μι ύφεση μείζονα, έργο 7
Ο Ρίχαρντ Στράους έγραψε σε ηλικία 17 μόλις ετών τη ‘Σερενάτα για 13 πνευστά’, που θεωρείται ένα από τα πλέον αξιόλογα έργα των νεανικών του χρόνων και παράλληλα σηματοδοτεί το τέλος αυτής της περιόδου και την είσοδο σε μία πιο ώριμη συνθετική περίοδο. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, πάντως, ο Στράους αποδεικνύει μία σπάνια ωριμότητα, που παραπέμπει σε πολλά σημεία στην ύστερη συνθετική του περίοδο. Παράλληλα, διαφαίνεται καθαρά το ταλέντο, που τελειοποίησε στην πορεία, της πλήρους αξιοποίησης κάθε διαθέσιμου οργάνου. Η πρεμιέρα του έργου έγινε στη Δρέσδη το Νοέμβριο του 1882 με μαέστρο τον Franz Wüllner.
Έργο της ρομαντικής περιόδου, αλλά με έντονες κλασικές αναφορές, η σερενάτα αυτή ενθουσίασε τον Hans von Bülow, για τον τρόπο που αναδεικνύει τη δεξιοτεχνική λάμψη των πνευστών και με τις ευγενικές μελωδικές της γραμμές, που μπορούν και μεταλλάσσονται στον πυρήνα του έργου παίρνοντας μία πιο δραματική διάσταση. Τη συμπεριέλαβε λοιπόν στο πρόγραμμα συναυλιών του με διάφορα σχήματα στη Γερμανία για τα επόμενα 2 χρόνια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνει διάσημος ο νεαρός Στράους, που ευχαρίστησε θερμά τον κορυφαίο μαέστρο για την τιμή που του έκανε. Μάλιστα, όταν βρέθηκε στην προετοιμασία μίας συναυλίας με το έργο του στο Βερολίνο, έλαβε στο τέλος της πρόβας το χειροκρότημα του φον Μπύλωβ και των μουσικών της ορχήστρας. Δεν βρήκε όμως το θάρρος αργότερα να ανεβεί στη σκηνή της συναυλίας για να γνωρίσει την αποθέωση και από το κοινό που τον αναζητούσε.
Το έργο είναι αφιερωμένο στον επί πενταετία δάσκαλο του συνθέτη Wilhelm Meyer και αποτελεί ένα φόρο τιμής στον κλασικισμό, με αρχικό πρότυπο την ‘Σερενάτα για πνευστά αρ.10’ (‘Gran Partita’) του Μότσαρτ. Οι πλέον έντονες επιρροές της προέρχονται από τους Μέντελσον και Μπραμς, ενώ δεν λείπουν και αναφορές στους αγαπημένους του συνθέτη, Σούμαν και Σούμπερτ. Ξεχωρίζει για τον έξυπνο τρόπο χειρισμού των οργάνων, τα εντυπωσιακά τους περάσματα και τους ενδιαφέροντες συνδυασμούς μεταξύ τους, που δημιουργούν συνεχώς νέα ηχοχρώματα, αποτελώντας ουσιαστικά μία μελέτη πάνω στα πνευστά.


Διεύθυνση ορχήστρας: Βλαδίμηρος Συμεωνίδης
 
Πρόγραμμα:
Ρίχαρντ Στράους: Σουίτα σε σι ύφεση μείζονα, έργο 4
Richard Strauss: Σερενάτα σε μι ύφεση μείζονα, έργο 7


Διαδικτυακή μετάδοση
Από το κανάλι της
ΚΟΘ στο Youtube & τη Σελίδα της ΚΟΘ στο facebook
tsso image
Συναυλία Μνήμης για τη Γενοκτονία των Αρμενίων
24/04/2021
00:00

Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την Κρατική Ορχήστρα τιμούν την 106η επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων με μια συναυλία μνήμης που θα μεταδοθεί από την ΕΡΤ3 το Σάββατο 24 Απριλίου (στις 22:00). Η Γενοκτονία των Αρμενίων έχει αναγνωριστεί ομόφωνα από τη Βουλή των Ελλήνων το 1996 και η 24η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως η επίσημη ημέρα μνήμης των θυμάτων. 

 

Την ΚΟΘ διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης ενώ συμπράττει η σοπράνο Συρανούς Τσαλικιάν. Στην απαγγελία του ποιήματος είναι οι: Νίκος Κολοβός (Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΚΘΒΕ)  και η Αράξια Γκαναπετιάν (στα Αρμένικα).

 

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αποσπάσματα από το έργο του Χρήστου Χατζή Light from the Cross (Φως εκ του Σταυρού) βασισμένο σε ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας της Αρμενικής Εκκλησίας και έργα των διαπρεπών Αρμενίων συνθετών Mirzoyan και Khachaturian.

 

Η συναυλία θα μεταδοθεί από την ΕΡΤ3 στις 24 Απριλίου 2021.

 

Το αναλυτικό πρόγραμμα περιλαμβάνει:

 

Εdvard Mirzoyan: Lyrical Poem “Shushanik”
(1921-2012)
 
Χρήστος Χατζής: Light from the Cross (Φως εκ του Σταυρού)
(1935)                  με ύμνους της Μ. Εβδομάδας της Αρμενικής Εκκλησίας

                             - Ourakh ler
                            - Our es mayr eem
                            - Trisagion
                            - Kovia Yerousaghem
 
Aram Khachaturian: Adagio of Spartacus and Phrygia,
(1903-1978)                από το μπαλέτο Spartacus Suite αρ. 2

 


Διεύθυνση Ορχήστρας: Μίλτος Λογιάδης

Σοπράνο: Σιρανούς Τσαλικιάν

 

Απαγγελία ποιήματος:
Νίκος Κολοβός (Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΚΘΒΕ)
Αράξια Γκαναπετιάν (στα Αρμένικα)